گسترش منابع صحیح دینی و به تعبیر روشن‌تر، بیان بایدها و نبایدهای دین، به منزله نسخه‌ای است که انسان را از ابتلا به انواع بیماری‌ها نجات داده و بیماری را نیز مداوا می‌کند، در نتیجه جامعه‌ای سالم و مصون از ابتلائات شکل خواهد گرفت.
روشن است که آشنایی مردم با معارف اسلامی موجب آگاهی و موفقیت بیشتر و نیز مصون ماندن از توطئه‌ها خواهد شد. در این بین یکی از اقشاری که می‌تواند سخنان و سیره معصومین (ع) را به صورت جذّاب و دلنشین برای مردم بیان کند، «مداحان» می‌باشند. در طول تاریخ اسلام مداحان با بیان فضایل و مناقب اهل بیت (ع) و سرودن اشعاری با مضامین آیینی و مذهبی در صدد تبلیغ دین برآمده‌اند. البته این موفقیت مدیون مطالعات و شناخت مداحان پیرامون تاریخ و سیره زندگی اهل بیت (ع) بوده که لازمه آن دقت و دور بودن از تحریف و نقصان است.
ناگفته نماند که پیشینه مداحی به صدر اسلام برمی‌گردد و برخی اهداف اسلام توسط مداحان و اشعاری که سروده‌اند به سرانجام رسیده است. دفاع از ارزش‌های اسلامی، گسترش روحیه شهادت‌طلبی، گسترش روحیه ظلم‌ستیزی، پرهیزاز بیان احادیث و مطالب غیر مأثور و جعلی، استفاده از مقاتل صحیح، پرهیز از غلوگویی و… از بارزترین شاخصه‌های مداحان مورد تأیید فضلا و بزرگان دین است.
کتاب «نقش مداحان در گسترش معارف دینی» که در سه بخش با عناوین: اهمیت و پیشینه مداحی و نقش مداحان در گسترش معارف دینی، جلوگیری از شیعه هراسی در جهان اسلام و پیامدهای مداحی‌های غیر اصولی به نگارش درآمده است، در صدد تبیین و اهمیت و جایگاه مادحین اهل بیت (ع)در گسترش فرهنگ اسلامی پرداخته است.